Ana Sayfa

Risale.mobi

Külliyat'da Ara

Yirmi İkinci Mektup

بِاسْمِهِ - وَاِنْ مِنْ شَىْءٍ اِلاَّ يُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ1

Şu Mektup iki mebhastır. Birinci Mebhas, ehl-i imanı uhuvvete ve muhabbete davet eder.

Birinci Mebhas

بِسْمِ اللهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ

اِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ اِخْوَةٌ فَاَصْلِحُوا بَيْنَ اَخَوَيْكُمْ2

اِدْفَعْ بِالَّتِى هِىَ اَحْسَنُ فَاِذَا الَّذِى بَيْنَكَ وَبَيْنَهُ عَدَاوَةٌ كَاَنَّهُ وَلِىٌّ حَمِيمٌ
3

وَالْكَاظِمِينَ الْغَيْظَ وَالْعَافِينَ عَنِ النَّاسِ وَاللهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ4

MÜ’MİNLERDE nifak ve şikak, kin ve adâvete sebebiyet veren tarafgirlik ve inat ve haset, hakikatçe ve hikmetçe ve insaniyet-i kübrâ olan İslâmiyetçe ve hayat-ı şahsiyece ve hayat-ı içtimaiyece ve hayat-ı mâneviyece çirkin ve merduttur, muzır ve zulümdür ve hayat-ı beşeriye için zehirdir. Şu hakikatin gayet çok vücuhundan altı vechini beyan ederiz.

Sonraki Sayfa
Yirmi Birinci MektupYirmi Üçüncü Mektup
Bölümler
Lügatler Dipnotlar Tüm Kitaplar Mektubat  Yirmi İkinci Mektup  

Lügatler

Geri

adâvet : düşmanlık
ehl-i iman : iman edenler, mü’minler
gayet : son derece
hakikat : gerçek, doğru
haset : çekememe, başkasında olan nimeti kıskanma
hayat-ı beşeriye : insanlık hayatı
hayat-ı içtimaiye : sosyal hayat
hayat-ı mâneviye : mânevî hayat
hayat-ı şahsiye : kişisel, özel hayat
hikmetçe : hikmet yönünden
insaniyet-i kübrâ : en büyük insanlık, İslâmiyet
mebhas : bölüm, kısım
merdut : reddedilmiş
muhabbet : sevgi
muzır : zararlı
nifak : ikiyüzlülük, bozgunculuk
şikak : ayrılık, parçalanma
tarafgirlik : taraf tutma
uhuvvet : kardeşlik
vücuh : yönler

Geri

Dipnotlar

Geri

1 : Allah’ın adıyla.“Hiçbir şey yoktur ki Allah’ı hamd ile tesbih etmesin.” İsrâ Sûresi, 17:44.
2 : “Mü’minler ancak kardeştirler; siz de kardeşlerinizin arasını düzeltin.” Hucurat Sûresi, 49:10.
3 : “Kötülüğe iyiliğin en güzeliyle karşılık ver. Bir de bakarsın, aranızda düşmanlık bulunan kimse candan bir dost oluvermiştir.” Fussılet Sûresi, 41:34.
4 : “Öfkelerini yutanlar ve insanların kusurlarını affedenlere gelince, Allah iyilik yapanları ve iyi kullukta bulunanları sever.” Âl-i İmrân Sûresi, 3:134.

Geri